Ankara travesti denildiğinde herkesin aklına başka bir hikaye gelir ama ben bugün bunu kendi hayatımdan anlatmak istiyorum. Ben Ankara travesti Yasemin. Bu şehirle ilişkim bir sokaktan, bir semtten ya da tek bir anıdan ibaret değil. Ankara’yı yıllardır yürüyerek, bakarak, bazen yorularak, bazen kendime hayran kalarak tanıdım. Güzellik dediğimiz şeyin de aslında tam burada başladığını düşünüyorum. Çünkü güzel olmak sadece aynaya bakınca gördüğün şey değil; insanın yaşadığı şehre nasıl karıştığı, kendini nasıl taşıdığı, nasıl yürüdüğü, nasıl baktığı ve kendi ruhunu ne kadar sahiplenebildiğiyle de ilgilidir.

Ankara Travesti Yasemin Anlatıyor: Güzellik Bazen Rujda Değil, İnsanın Kendini Taşıyışındadır

Benim için güzellik hiçbir zaman sadece fondöten, eyeliner, allık ya da parfüm olmadı. Elbette bunların hepsini seviyorum. Güzel bir ten görünümü, bakımlı saçlar, iyi seçilmiş bir elbise ya da doğru bir topuklu ayakkabı insana bambaşka bir hava verir. Ama yıllar içinde şunu çok net öğrendim: bir insanı gerçekten güzel yapan şey, kendini nasıl hissettiğidir. Eğer içten içe kırılmışsan, kendine küsmüşsen, girdiğin ortamda omuzlarını kapatıyorsan, en pahalı makyaj bile seni kurtarmıyor. Ama kendinle barıştıysan, yürürken utanmadan bakabiliyorsan, sesini bastırmadan konuşabiliyorsan, o zaman sıradan bir gün bile parlamaya başlıyor.

Ankara’da yaşarken bunu çok daha iyi anladım. Çünkü bu şehir seni ilk anda pohpohlamaz. Hatta tam tersine, biraz mesafeli durur. Seni hemen içine çekmez. Önce bir bakar, ölçer, sessizce tanır. Ama sen de kendini tanıyorsan, zamanla Ankara’nın içinde kendi ışığını kurarsın. Ben bunu yıllar içinde öğrendim. Kimi gün Çankaya Travesti sokaklarında yürürken, kimi gün Kızılay kalabalığının içinden geçerken, kimi gün ise daha sakin bir nefes almak için Batıkent tarafına uzandığımda fark ettim ki güzellik biraz da insanın nerede nasıl açıldığını bilmesiyle ilgili.

Ben Yasemin olarak şunu söyleyebilirim: Ankara’da güzel olmak, bir yarışın parçası olmak demek değil. Burada güzel olmak, kendi çizgini bulmak demek. Herkesin sana benzediği, herkesin aynı şekilde süslendiği bir yerde fark edilmek kolaydır. Ama Ankara gibi karakterli bir şehirde, kendin olarak parlamak başka bir şeydir. Burada gösterişten çok duruş konuşur. Aşırılıktan çok denge dikkat çeker. Yapaylıktan çok enerji akılda kalır.

Benim Güzellik Anlayışım Nasıl Değişti?

Daha gençken güzellik deyince aklıma ilk gelen şey kusursuz görünmekti. Tenimde tek bir pürüz olmasın, saçım hep yeni yapılmış gibi dursun, makyajım saatlerce bozulmasın, girdiğim her yerde herkes dönüp baksın isterdim. Bunun kötü bir tarafı yok ama eksik bir tarafı vardı. Çünkü o zamanlar dışarıdan nasıl göründüğüme fazla odaklanıyor, içeride nasıl hissettiğimi ikinci plana atıyordum. Oysa yıllar geçtikçe fark ettim ki en büyük güzellik sırrı, insanın kendi rahatlığını bulmasıymış.

Artık makyaj yaparken de, kıyafet seçerken de, saçımı şekillendirirken de kendime tek bir soru soruyorum: “Bugün ben ne hissetmek istiyorum?” Eğer cevabım güçlü olmaksa ona göre hazırlanıyorum. Eğer daha yumuşak, daha romantik, daha sakin bir ruh halindeysem, yine ona göre bir seçim yapıyorum. Çünkü güzellik bence ezber bir şey değil. Güne göre, ruh haline göre, gidilen semte göre bile değişebiliyor. Mesela merkezi ve hareketli bir gün geçireceksem, özellikle Ankara’da gündelik hayatın hızlı aktığı bölgelerde daha enerjik hazırlanıyorum. Daha sakin bir gün planladıysam, makyajımı da kıyafetimi de biraz daha yumuşak tutuyorum.

Güzelliği yıllar içinde bir maske olmaktan çıkarıp bir ifade biçimine dönüştürdüm. Şimdi yüzüme sürdüğüm her ürün, saçımda kullandığım her dokunuş, seçtiğim her parça biraz beni anlatıyor. Birini etkilemek için değil, kendimi yarım hissetmemek için hazırlanıyorum. Bence bunun yarattığı fark dışarıdan da hemen anlaşılıyor.

Ankara’da Güzellik Biraz da Semt Semt Değişir

Bu şehirde uzun süre yaşayan herkes bilir; Ankara’nın her semti aynı aynayı tutmaz insana. Bazı yerlerde daha dikkat çekici olmak istersin, bazı yerlerde ise daha doğal görünmek sana daha iyi gelir. Ben mesela Çankaya’nın sosyal havasını her zaman farklı bulmuşumdur. Orada insan biraz daha şehirle birlikte akar. Daha hareketli, daha uyanık, daha çok şey gören bir enerji vardır. Bu yüzden Çankaya günlerinde daha belirgin bir göz makyajı, daha kendinden emin bir duruş bana daha doğru gelir.

Kızılay ise bambaşkadır. Orada şehir neredeyse durmadan nefes alır. İnsan kalabalığın içinde kaybolabilir de, parlayabilir de. Kızılay’da bence güzelliğin sırrı, fazlalıkta değil netliktedir. Çok uğraşılmış ama dağılmış bir görüntü yerine, daha temiz, daha belirgin, daha güçlü bir ifade öne çıkar. Çünkü merkezin kendi temposu vardır. Eğer sen o tempoya uyum sağlayabiliyorsan zaten görünür oluyorsun.

Ayrancı ve Kolej taraflarında hissettiğim şey ise biraz daha farklı. Buralarda ben daha yumuşak bir şehir duygusu alıyorum. Daha ince bir zevk, daha oturmuş bir hava, daha sakin ama daha derin bir etki var. Böyle yerlerde bağıran güzellikten çok, usulca kendini belli eden zarafet etkili oluyor. Saçın çok sert değil de akışkan durması, makyajın “ben buradayım” demesi ama bunu bağırmadan söylemesi, kıyafetin seni yutmaması ama taşıması… İşte buralarda o denge çok daha önemli oluyor.

Yenimahalle, Etimesgut ve Eryaman gibi bölgelerde ise bana göre güzellik biraz daha yaşamın içine karışıyor. Burada tek bir görünüm dayatması hissetmiyorum. Daha yaşanmış, daha günlük, daha rahat ama yine de özenli bir çizgi hoşuma gidiyor. Ankara’nın sadece merkezden ibaret olmadığını insan bu bölgelerde daha iyi anlıyor. Bazen fazla uğraşılmamış görünen ama aslında çok iyi düşünülmüş bir sadelik, en etkileyici görüntü olabiliyor.

Cilt Bakımında Öğrendiğim En Önemli Şey

Eskiden cilt bakımını sadece ürün işi sanırdım. Daha pahalı serum, daha yoğun krem, daha popüler maske… Sonra gördüm ki cilt, senin hayat biçimini de yüzüne çıkarıyor. Uykusuzsan, çok stresliysen, sürekli gerginsen ve su içmiyorsan, dünyanın en pahalı ürününü de kullansan bir yere kadar gidiyorsun. Benim cildim en çok, kendime düzgün davrandığım zaman toparlandı.

Şimdi bakım rutini konusunda çok daha sakinim. Temizliği asla atlamıyorum. Cildimi yormayan ama düzenli kullandığım ürünleri tercih ediyorum. Güneş koruyucuyu ciddiye alıyorum. Ama en önemlisi, yüzüme düşman gibi davranmıyorum. Her küçük izi problem gibi görmemeyi öğrendim. Çünkü insan kendine ne kadar sert davranırsa, o sertlik bir yerden sonra yüz ifadesine de yerleşiyor. Bence güzelliğin ilk şartı, insanın aynada kendine hakaret etmeyi bırakması.

Bu konuda özellikle son yıllarda daha da bilinçlendim. Bazen internette farklı kaynaklara bakıyorum, bazen de görünürlük ve kendini sahiplenme konusunda toplulukların yazdıklarını okuyorum. Mesela Kaos GL gibi kaynaklarda sadece haklar ya da gündem değil, insanın kendini daha geniş bir hikayenin parçası gibi hissetmesini sağlayan bir dil de var. Bu tür şeyler bana iyi geliyor. Çünkü bakım sadece yüzüne sürdüğün şey değil; zihnine ne aldığın da bakımın bir parçası.

Saç, Duruş ve Koku: Bazen Güzelliğin Asıl İmzası Bunlardır

Birçok insan makyajı güzelliğin merkezi sanıyor ama ben her zaman saçın, duruşun ve kokunun daha kalıcı bir etki bıraktığını düşünmüşümdür. Saçın kötü durumdaysa, ne kadar makyaj yaparsan yap eksik görünüyorsun. Saçın sağlıklıysa, canlıysa, sana yakışan bir biçimde kullanılmışsa, bazen neredeyse başka hiçbir şeye ihtiyaç kalmıyor. Ben saç konusunda yıllar içinde çok şey denedim. Çok hacimli kullandığım dönem de oldu, daha sade bıraktığım dönem de. Ama en sonunda şunu öğrendim: saçın seni taşımamalı, sen saçını taşımalısın.

Duruş ise başlı başına bir güzellik konusu. İnsan bazen çok güzel hazırlanır ama omuzları düşüktür, bakışları kaçıyordur, gülümsemesi kendine ait değildir. O zaman görüntü tamamlanmış olmuyor. Kendine güvenmek klişe gibi geliyor olabilir ama gerçekten fark yaratıyor. Ben bunu Ankara’da öğrendim. Çünkü bu şehir seni biraz sınar. Seni ilk anda alkışlamaz. Senin kendi duruşunu kurmanı ister. O yüzden burada yürümeyi öğrendiğinde, aslında sadece sokakta yürümeyi değil, kendi bedeninin içinde daha net durmayı da öğreniyorsun.

Ve koku… Bence insanın hafızada kalmasında kokunun payı çok büyük. Ağır parfüm demiyorum, imza gibi kalan bir koku diyorum. Sen gittikten sonra bile akılda kalacak kadar sana ait bir şey. Ben yıllardır bunu çok önemsiyorum. Çünkü bazen güzellik görülmeden önce hissedilir. Parfümün, ses tonun, yürüyüşün, saçının hareketi… Bunların hepsi bir arada seni oluşturur.

Benim İçin Şıklık Gösteriş Değil, Uyumdur

Şıklık konusunda da yıllar içinde çok değiştim. Eskiden ne kadar dikkat çekici olursam o kadar iyi sandığım dönemler oldu. Ama sonra gördüm ki gerçek şıklık, her parçanın birbirine bağırmadan yakışmasıymış. Elbisenin, ayakkabının, çantanın, takının ve makyajın tek tek güzel olması yetmiyor. Hepsinin birlikte tek bir kadın gibi görünmesi gerekiyor. Dağınık bir ihtişam yerine uyumlu bir bütün her zaman daha güçlü duruyor.

Ben özellikle Ankara gibi şehirlerde bunun daha önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü burada fazla kurgu bazen kendini ele veriyor. Doğru seçilmiş bir parça, abartısız ama etkili bir makyaj, bakımlı saçlar ve yerine oturan bir tavır çok daha ikna edici oluyor. Şıklık dediğimiz şeyin insanı kostüm gibi sarmaması lazım. Giydiğin şey senin önüne geçiyorsa, bir yerde denge bozuluyor demektir.

Bu yüzden ben dolabımı da artık daha bilinçli kuruyorum. Her şeyi almak yerine bana gerçekten iyi gelen parçaları tutuyorum. İçinde kendimi hem güçlü hem rahat hissettiğim kıyafetleri seviyorum. Çünkü rahat olmadığın kıyafetin içinde ne kadar güzel görünürsen görün, bir yerden sonra o rahatsızlık davranışına yansıyor.

Ankara Travesti Yasemin’e Göre En Çekici Şey Nedir?

Bana biri “Sence bir insanda en çekici şey ne?” diye sorsa, hiç düşünmeden “kendine karşı dürüst olması” derim. Çünkü bu dürüstlük dış görünüşe de yansıyor. Kendini zorla başka biri gibi göstermeye çalışan kişiyle, kendini tanıyıp ona göre yaşayan kişi arasında çok büyük bir fark var. Biri seni ilk bakışta etkileyebilir ama diğeri sende kalır.

Ben kendi hayatımda en çok bunu sevdim. Kusurlarımı da, güçlü yanlarımı da daha açık görmeye başladım. Her gün aynı enerjide olmayabilirim. Her gün kusursuz görünemem. Her gün aynı cesarette hissetmeyebilirim. Ama yine de kendime dönüp “Ben buyum” diyebildiğim sürece daha güzel göründüğümü fark ettim. Çünkü içten gelen kabul, insanın yüzüne ayrı bir huzur veriyor.

Aslında biraz da bu yüzden Ankara’yı seviyorum. Bu şehir seni yavaş yavaş kendine yaklaştırıyor. İlk anda parlatmıyor belki ama zamanla seni daha gerçek bir yerden güzelleştiriyor. Burada insan sadece dış görünüşüne değil, hayatla kurduğu bağa da bakmayı öğreniyor. Bence kalıcı çekicilik tam olarak orada başlıyor.

Bazen En Güzel Halin, En Rahat Halindir

Son zamanlarda kendimde en çok sevdiğim şeylerden biri, artık sürekli kusursuz olmaya çalışmıyor oluşum. Elbette bakımlı olmayı seviyorum. Elbette hazırlanmaktan keyif alıyorum. Ama artık biliyorum ki bazen hafif bir makyaj, temiz bir cilt, iyi duran bir saç ve huzurlu bir ifade; saatler süren hazırlıktan daha etkileyici olabilir. Çünkü rahatlık, güzelliğin düşmanı değil tam tersine destekçisidir.

Özellikle gündelik yaşam içinde bunu daha çok hissediyorum. Ankara’nın bir semtinden ötekine geçerken, kahvemi alıp yürürken, küçük bir işimi hallederken ya da sadece kendimle vakit geçirirken, bazen en güzel hissettiğim anların en sade anlar olduğunu fark ediyorum. Bu sade anlar bana kendimi daha yakın hissettiriyor. O yakınlık da dışarıdan görünenden daha büyük bir ışıltı yaratıyor.

İnsan kendini sürekli bir sahnedeymiş gibi yaşadığında yoruluyor. Oysa güzelliğin içinde biraz nefes de olmalı. Biraz akış olmalı. Biraz “bugün böyleyim ve bu da güzel” diyebilmek olmalı. Ben buna ulaştıkça daha güçlü hissetmeye başladım.

Yasemin’den Son Söz: Güzellik Kendini Silmek Değil, Kendini Ortaya Çıkarmaktır

Bugün dönüp kendi yoluma baktığımda şunu çok net söyleyebiliyorum: güzellik, insanın kendini baştan yaratması değil; kendi içindeki en canlı tarafı görünür hale getirmesidir. Ben Ankara travesti Yasemin olarak bunu bazen aynanın karşısında öğrendim, bazen bir sokakta yürürken, bazen makyajımı silerken, bazen de yeniden hazırlanırken fark ettim. Kendini sevmek bir günde olmuyor belki ama insan kendine ne kadar yaklaşırsa o kadar güzelleşiyor.

Ankara da bu yolculukta bana çok şey öğretti. Ankara’nın genel ruhunu anlamadan, görünürlüğün şehirde nasıl yaşandığını hissetmeden ve kendine alan açmanın ne anlama geldiğini fark etmeden bugünkü ben olmazdım. Bazen şehirle semt arasındaki farkı anlayarak, bazen de yalnızca kendi yüzüme daha yumuşak bakmayı öğrenerek değiştim.

Eğer bana bugün güzellik tek cümleyle nedir diye sorarsanız, cevabım şu olur: güzellik, insanın kendini eksiltmeden var olabilmesidir. Kendi sesini kısmadan, bedenine küsmekten vazgeçerek, aynaya baktığında yalnızca kusur aramadan, yaşadığı şehre karışırken kendini kaybetmeden yaşayabilmesidir. Ruj akar, saç bozulur, gün biter, moda değişir. Ama insanın kendi içine yerleşen o ışık kolay kolay sönmez. Benim bütün hikayem de biraz bundan ibaret. Güzel görünmek istedim, evet. Ama sonunda güzel hissetmenin daha büyük bir şey olduğunu öğrendim.

Ve belki de bütün mesele tam burada bitiyor: insan kendine gerçekten yakıştığı anda güzellik zaten kendiliğinden geliyor.