Ankara Travesti olarak Ankara’ya ilk geldiğim zamanlarda bu şehrin beni güzelleştireceğini söyleseler muhtemelen gülerdim. Çünkü Ankara dışarıdan bakıldığında insana güzellikle ilgili hayaller kurduran bir şehir gibi görünmez. Denizi yoktur, sokakları çoğu zaman ciddi bir ifadeye sahiptir, kış aylarında ayaz insanın yüzüne hiç çekinmeden vurur ve şehir ilk tanışmada kendini hemen sevdirmez. Fakat yıllar geçtikçe anladım ki güzellik yalnızca insanı ilk bakışta etkileyen parlak görüntülerden oluşmuyor. Bazen bir şehir seni yavaşça dönüştürüyor, kendine karşı daha dürüst olmaya zorluyor ve aynadaki görüntünün arkasında duran kişiyi yeniden tanımana yardım ediyor.
Ben Ankara’da yaşayan bir travesti bireyim. Bu şehirde yalnızca evimi, çevremi ve alışkanlıklarımı kurmadım; kadınsı ifademi, bakım anlayışımı, kıyafet seçimlerimi ve kendime bakışımı da yeniden şekillendirdim. Ankara bana güzelliğin gösterişli olmaktan önce tutarlı olmakla ilgili olduğunu öğretti. Bir gün çok iddialı görünmek, ertesi gün kendinden tamamen vazgeçmek yerine her gün kendime küçük bir özen gösterebilmenin daha değerli olduğunu burada fark ettim.
Şehrin genel yaşamını, farklı semtlerdeki sosyal hareketliliği ve Ankara’daki travesti bireylerin şehirle kurduğu ilişkiyi daha kapsamlı görmek isteyenler Ankara travesti sayfasını inceleyebilir. Benim anlatacağım hikâye ise daha kişisel bir yerden başlıyor. Bu, Ankara’nın sokaklarında kendine uygun bir görünüm, güvenli bir ritim ve içten gelen bir güzellik duygusu arayan birinin hikâyesi.
Güzellik Benim İçin Bir Savunma Değil, Kendimle Kurduğum İlişkidir
Hayatımın belirli dönemlerinde makyajı bir çeşit zırh gibi kullandım. Fondöteni biraz daha yoğun sürdüğümde, kirpiklerimi daha büyük gösterdiğimde veya dudaklarımı daha keskin çizdiğimde dışarıdan gelebilecek bakışlara karşı daha güçlü olduğumu düşünürdüm. Hazırlanırken yalnızca güzel görünmeye çalışmıyor, aynı zamanda kendimi korumaya çalışıyordum. Aynaya baktığımda eksik gördüğüm her yeri kapatıyor, insanların fark etmesinden çekindiğim ayrıntıları görünmez hâle getirmek istiyordum.
Zaman içinde bunun beni yorduğunu fark ettim. Çünkü güzellik, sürekli saklanılması gereken kusurlar bulunduğu düşüncesi üzerine kurulduğunda insan hiçbir zaman gerçekten rahatlayamıyor. Makyaj ne kadar başarılı olursa olsun, aklın bir köşesinde “Acaba bir şey belli oluyor mu?” sorusu kalıyor. İşte Ankara’daki hayatımın bana kazandırdığı en önemli değişimlerden biri bu soruyu yavaş yavaş susturabilmek oldu.
Artık hazırlanırken yüzümü başka birine dönüştürmeye çalışmıyorum. Yüzümün güçlü taraflarını ortaya çıkarmaya, ifademi yumuşatmaya ve kendimi iyi hissettiren detayları seçmeye odaklanıyorum. Bazen yalnızca kaşlarımı düzenleyip hafif bir ten ürünü sürüyorum. Bazen göz makyajımı belirginleştiriyor, saçımı özenle şekillendiriyor ve daha iddialı bir görünüm oluşturuyorum. Aradaki fark, kullandığım ürünlerde değil; hazırlanırken taşıdığım duyguda yatıyor.
Eskiden “Beni nasıl görecekler?” diye düşünürdüm. Şimdi ise “Bugün kendimi nasıl görmek istiyorum?” diye soruyorum. Bu küçük gibi görünen değişim, benim güzellik anlayışımı tamamen yeniledi.
Ankara Travesti Bireylerin Bana Öğrettiği Cilt Bakımı
Ankara’da yaşayan herkes bu şehrin havasının cilt üzerinde nasıl bir etkisi olduğunu bilir. Özellikle kış aylarında soğuk, rüzgâr ve kuru hava bir araya geldiğinde cildim kısa sürede gerilmeye başlar. İlk yıllarımda bu durumu önemsemez, yoğun makyajla kuruluğu kapatabileceğimi düşünürdüm. Fakat kuru cildin üzerine uygulanan en kaliteli ürün bile bir süre sonra parçalı ve yorgun görünür. Bunu defalarca yaşayarak öğrendim.
Şimdilerde bakım rutinimin temelini cildin nem dengesini korumak oluşturuyor. Sabahları yüzümü çok sert temizleyicilerle yıkamıyorum. Cildimi gergin ve kupkuru bırakan ürünlerin temizlik hissi verdiğini düşünürdüm; oysa bu his çoğu zaman cilt bariyerinin gereğinden fazla zorlanmasından kaynaklanıyordu. Daha nazik bir temizleme ürününe geçtikten sonra yüzümün hem daha sakin hem de makyaja daha uyumlu olduğunu gördüm.
Temizlikten sonra nem veren bir serum ve cildime uygun bir nemlendirici kullanıyorum. Gündüzleri güneş koruyucuyu yalnızca yaz mevsimine ait bir ürün olarak görmüyorum. Ankara’da güneş bazen soğuğun arkasına saklanıyor ama bu onun etkisiz olduğu anlamına gelmiyor. Düzenli koruma sağladığım dönemlerde cilt tonumun daha dengeli kaldığını ve eski lekelerin daha az belirginleştiğini açıkça fark ettim.
Akşam bakımında ise acele etmemeye çalışıyorum. Makyajla eve döndüğümde ne kadar yorgun olursam olayım yüzümü temizlemeden uyumuyorum. Önce makyajı çözen bir ürün, ardından nazik bir temizleyici kullanıyorum. Her gece çok sayıda aktif içerik uygulamak yerine cildimin ihtiyacını dinliyorum. Bazı geceler yalnızca iyi bir nemlendirme yeterli oluyor. Cildim hassassa onu daha fazla ürünle cezalandırmak yerine dinlendiriyorum.
Benim için iyi cilt bakımı pahalı ürünlerle dolu uzun bir raf anlamına gelmiyor. Düzenli uygulanan, cildi yormayan ve gerçek ihtiyaca göre seçilmiş birkaç ürün çoğu zaman daha iyi sonuç veriyor. Ankara’nın sert havası bana bakımda aşırılığın değil, devamlılığın önemli olduğunu öğretti.
Çankaya’da Kendime Daha Rahat Bir İfade Alanı Buldum
Ankara’da her semtin insana verdiği his farklıdır. Ben bunu en net biçimde Çankaya’da fark ettim. Çankaya’nın bazı bölgelerinde insan kalabalığın içinde daha rahat kaybolabiliyor, bazı bölgelerinde ise kafeler, mağazalar ve sokak hareketliliği kişinin kendi tarzını daha doğal biçimde taşımasına yardımcı oluyor. Bu nedenle şehir merkezine yakın bir yerde hazırlanıp dışarı çıktığımda kendimi çoğu zaman daha özgür hissediyorum.
Çankaya travesti yaşamına dair içeriklerde de görülebileceği gibi, ilçenin tek bir karakteri yok. Birkaç sokak içinde bile hareketlilik, insan profili ve gündelik tempo değişebiliyor. Benim için Çankaya’nın güzelliği de burada yatıyor. Her zaman aynı şekilde görünmek veya aynı sosyal role girmek zorunda hissetmiyorum. Bir gün daha sade, başka bir gün daha cesur bir stille dışarı çıkabiliyorum.
Çankaya bana kıyafetin yalnızca bedeni örten bir şey olmadığını da öğretti. Doğru kıyafet, yürüyüşümü, duruşumu ve hatta konuşma biçimimi bile etkiliyor. Kendime yakışan bir elbiseyi giydiğimde yalnızca daha güzel görünmüyorum; omuzlarım daha dik duruyor, adımlarım daha dengeli oluyor ve çevremle daha rahat iletişim kuruyorum.
Eskiden vücudumda sevmediğim yerleri saklamaya çalışarak giyinirdim. Bol kıyafetlerin beni görünmez ve dolayısıyla daha güvende kılacağını düşünürdüm. Zamanla saklanmanın her zaman güven vermediğini anladım. Bazen insan kendi bedenine uygun kesimi bulduğunda çok daha doğal ve sakin görünüyor. Şimdi alışveriş yaparken yalnızca moda olan parçaları değil, bedenimin oranını dengeleyen ve içinde rahat hareket edebildiğim kıyafetleri seçiyorum.
Kızılay’ın Kalabalığında Kendim Olabilmeyi Öğrendim
Kızılay benim için Ankara’nın nabzının en açık biçimde hissedildiği yerlerden biri. Günün farklı saatlerinde bambaşka insanlarla karşılaşmak mümkün. Öğrenciler, çalışanlar, alışveriş yapanlar, bir yere yetişmeye çalışanlar ve yalnızca sokaklarda vakit geçirenler aynı akışın içinde buluşuyor. Bu yoğunluk zaman zaman yorucu olsa da bana önemli bir şeyi öğretti: Her bakış benimle ilgili değil.
Travesti bir birey olarak dışarı çıktığımda insanların beni sürekli incelediğini düşündüğüm dönemler oldu. Biri yüzünü çevirdiğinde, biri arkadaşına bir şey söylediğinde veya uzaktan güldüğünde bunun benimle ilgili olduğuna inanırdım. Bu düşünce yürüyüşümü bile değiştirirdi. Gerginleşir, çantamı daha sıkı tutar ve bir an önce gideceğim yere ulaşmak isterdim.
Kızılay’ın kalabalığı içinde zaman geçirdikçe insanların çoğunun aslında kendi telaşında olduğunu gördüm. Evet, bazen meraklı veya rahatsız edici bakışlarla karşılaşmak mümkün. Bunu romantikleştirmeye gerek yok. Fakat her hareketi üzerime almak da beni gereksiz biçimde yoruyordu. Kızılay travesti deneyimini anlatan içerikler, merkezin hızlı ve değişken doğasını daha yakından anlamak açısından yararlı olabilir.
Bugün Kızılay’da yürürken çevremi elbette gözlemliyorum ama kendimi sürekli başkalarının gözünden izlemiyorum. Bu benim için büyük bir özgürlük. Güzel hissetmek biraz da insanın yürüdüğü sokakta kendi bedeninin içinde rahat kalabilmesi demek.
Ayrancı’da Sadelik, Kolej’de Hareket ve Günlük Stilim
Ankara’da tarzımı tek bir semtin ruhuna göre kurmuyorum. Ayrancı’da bulunduğum zamanlarda daha sade ve zarif parçalar seçme isteğim artıyor. Semtin bazı sokaklarında daha sakin, yerleşik ve kendine has bir hava hissediyorum. Bu atmosfer bana abartılı görünmeden de dikkat çekici olunabileceğini hatırlatıyor. İyi oturan bir pantolon, temiz kesimli bir ceket, bakımlı saçlar ve dengeli bir makyaj bazen gösterişli bir kombin kadar etkili olabiliyor.
Ayrancı travesti yaşamına dair sayfaya bakıldığında, merkeze yakın olmasına rağmen daha farklı bir mahalle duygusu taşıdığı görülebilir. Ben bu hissi günlük stilime de yansıtıyorum. Ayrancı’da kendimi daha yumuşak tonlara, daha doğal bir tene ve daha az aksesuar kullanmaya yakın hissediyorum.
Kolej tarafında ise tempo biraz daha farklı geliyor. Ulaşım hareketliliği, öğrenci yoğunluğu ve merkeze geçiş hissi daha dinamik bir görünüm yaratıyor. Kolej travesti deneyimi üzerine düşünürken benim aklıma her zaman şehir içinde hareket eden, gününü farklı noktalara bölerek yaşayan kadınlar geliyor.
Bu bölgede hazırlanırken dayanıklı ama ağır görünmeyen bir makyajı tercih ediyorum. Gün içinde uzun süre dışarıda kalacaksam ten ürününü ince katmanlar hâlinde uyguluyor, sabitlemeyi yalnızca ihtiyaç duyduğum bölgelere yapıyorum. Çok fazla pudra kullanmak ilk anda kusursuz bir yüzey oluşturabilir ama birkaç saat sonra cildi daha kuru ve çizgileri daha belirgin gösterebilir. Ankara’nın kuru havasında bu denge özellikle önemli.
Saçlarım Kadınsı İfademin En Güçlü Parçalarından Biri
Saç benim için hiçbir zaman yalnızca saç olmadı. Kendimi kadınsı hissetme biçimimin en güçlü parçalarından biri oldu. Saçımın yüzüme düşüşü, rengi, uzunluğu ve hareketi genel görünümümü doğrudan etkiliyor. Bazı günler bütün makyajım güzel olsa bile saçım istediğim gibi değilse kendimi eksik hissedebiliyorum.
Uzun süre saçımı sürekli yüksek ısıyla şekillendirdim. Düzleştirici ve maşa kullanmadan dışarı çıkmak istemiyordum. Bir süre sonra uçların inceldiğini, parlaklığın azaldığını ve saçın kolay kırıldığını fark ettim. Daha bakımlı görünmeye çalışırken saçımı yıpratıyordum. Şimdi ısı kullanımını azalttım ve şekillendirme öncesinde koruyucu ürün kullanmayı ihmal etmiyorum.
Saç bakımında en büyük değişikliği düzenli uç aldırmak ve saç derisine de bakım yapmak sağladı. Eskiden yalnızca saçın görünen uzunluklarına odaklanırdım. Oysa sağlıklı bir görünüm saç derisinden başlıyor. Çok ağır yağları gelişigüzel kullanmak yerine saç tipime uygun ürünleri tercih ediyorum. Yıkama sıklığını da başkalarının rutinine göre değil, kendi saç derimin ihtiyacına göre belirliyorum.
Peruk veya ek saç kullandığım zamanlarda da doğallığı yalnızca ürünün kalitesine bağlamıyorum. Saç çizgisinin yerleşimi, yüz şekline uygun katlar ve doğru renk seçimi çok daha önemli olabiliyor. En pahalı saç bile yüzle uyumlu değilse yapay görünebilir. Buna karşılık doğru biçimde kişiselleştirilmiş daha mütevazı bir ürün son derece zarif durabilir.
Batıkent’te Düzenli Hayatın Güzelliğini Keşfettim
Batıkent’e gittiğimde Ankara’nın merkezindeki yoğunluktan farklı bir ritim hissediyorum. Daha planlı yerleşim, genişleyen yaşam alanları ve günlük hayatın belirli bir düzen içinde akması bana başka türlü bir rahatlık veriyor. Burada güzellik anlayışım da biraz değişiyor. Sürekli dikkat çekmek yerine bakımlı, dengeli ve gün boyu taşınabilir bir görünüm benim için daha önemli hâle geliyor.
Batıkent travesti yaşamını ele alan içerikler, semtin Ankara içindeki daha planlı ve yerleşik tarafını anlamaya yardımcı olabilir. Ben Batıkent’te geçirdiğim zamanlarda güzelliğin rutinlerle ilişkisini daha fazla düşünüyorum. Çünkü insanın kendine bakması yalnızca özel bir buluşma öncesinde saatlerce hazırlanmak değildir. Sabah yüzünü özenle temizlemek, saçını toparlamak, temiz ve uyumlu kıyafet seçmek, tırnak bakımını ihmal etmemek de güzelliğin bir parçasıdır.
Benim hayatımda en kalıcı sonuçları büyük değişimler değil, küçük alışkanlıklar yarattı. Her gece makyajımı çıkarmak, haftada belirli günlerde saç bakımı yapmak, dolabımı gerçekten giydiğim parçalara göre düzenlemek ve ertesi günün kıyafetini önceden düşünmek beni hem daha bakımlı hem de daha sakin biri yaptı.
Düzensizlik içinde bakım yapmak zorlaşıyor. İnsan her seferinde sıfırdan karar vermek zorunda kaldığında bir süre sonra yoruluyor. Bu nedenle kendime basit bir sistem kurdum. Günlük ürünlerimi ayrı bir bölümde tutuyor, özel gün makyajımı her sabah kullandığım ürünlerle karıştırmıyorum. Takılarımı, saç aksesuarlarımı ve bakım malzemelerimi kolay ulaşılabilir şekilde düzenliyorum. Bu küçük düzen, hazırlanma süremi kısalttığı gibi acele içinde yapılan hataları da azaltıyor.
Eryaman ve Etimesgut Bana Konforun Değerini Hatırlatıyor
Eryaman ve Etimesgut çevresinde zaman geçirdiğimde daha geniş bir şehir hissiyle karşılaşıyorum. Ankara merkezindeki sıkışık hareketin yerine mesafelerin, konut alanlarının ve günlük planlamanın daha belirgin olduğu bir yaşam düzeni ortaya çıkıyor. Bu bölgelerde dış görünüşümle ilgili en çok önem verdiğim konu konfor oluyor.
Konforu uzun süre şıklıktan vazgeçmek sanmıştım. Rahat ayakkabıların yeterince feminen görünmeyeceğini, hareket etmeyi kolaylaştıran kıyafetlerin iddiasız kalacağını düşünürdüm. Oysa gün boyunca ayağımı acıtan bir ayakkabıyla yürürken yüzümdeki ifade bile değişiyor. Ne kadar güzel hazırlanmış olursam olayım, rahatsızlık beden dilime yansıyor.
Eryaman travesti yaşamı ve bölgenin modern yerleşim karakteri, Ankara’nın batı yönündeki farklı şehir deneyimini anlamak açısından dikkat çekicidir. Ben Eryaman’da daha uzun süre dışarıda kalacağım günlerde şık ama dengeli topukları, kırışmayan kumaşları ve hava koşullarına uygun dış giyimi tercih ediyorum.
Etimesgut travesti deneyiminde ise ulaşım ve günlük hareketin önemi daha fazla hissedilebiliyor. Bir yerden başka bir yere geçerken makyajın dayanıklılığı, çantanın kullanışlılığı ve ayakkabının rahatlığı estetik kadar önemli hâle geliyor. Ben artık güzel görünmeyi acı çekmekle eş anlamlı görmüyorum. Kendimi rahat hissetmediğim hiçbir kıyafetin beni gerçekten güzel göstermediğine inanıyorum.
Yenimahalle’de Farklı Tarzlarımı Bir Arada Yaşatabiliyorum
Yenimahalle büyük ve farklı karakterleri aynı sınırlar içinde taşıyan bir ilçe. Bazı bölgelerinde daha eski ve yerleşik bir mahalle hissi varken, bazı bölgelerinde daha planlı ve yeni bir yaşam düzeni görülüyor. Bu çeşitlilik bana kendi tarzımın da tek bir kalıba ait olmadığını hatırlatıyor.
Bazen son derece feminen ve dikkat çekici görünmek istiyorum. Bazen de yalnızca temiz, bakımlı ve sade olmak bana yeterli geliyor. Geçmişte bu farklılıkları tutarsızlık olarak görürdüm. Kendime belirli bir tarz seçmem ve her zaman ona uygun davranmam gerektiğini düşünürdüm. Şimdi ise insanın ruh hâline, gideceği yere ve günün koşullarına göre değişebilmesini doğal buluyorum.
Yenimahalle travesti sayfasında ilçenin parçalı ve çok katmanlı yapısı daha ayrıntılı biçimde ele alınıyor. Benim için Yenimahalle, güzelliğin tek bir formülü olmadığının şehirdeki karşılığı gibi. Her bölge aynı görünmediği gibi, ben de her gün aynı görünmek zorunda değilim.
Kendime tanıdığım bu değişim hakkı beni daha yaratıcı yaptı. Dolabımdaki parçaları farklı biçimlerde kullanmayı, gündüz makyajını küçük dokunuşlarla geceye uyarlamayı ve saç modelimi kıyafetin havasına göre değiştirmeyi öğrendim. Güzellik benim için sabit bir sonuç değil, her gün yeniden kurulan bir ifade biçimi oldu.
Keçiören’de Bakışlarla Baş Etmeyi ve Duruşumu Korumayı Öğrendim
Ankara’nın daha yoğun mahalle yapısına sahip bölgelerinde görünür olmak, merkezdeki kalabalık içinde görünür olmaktan farklı bir deneyim yaratabiliyor. İnsanların birbirini daha fazla fark ettiği, sokak hareketlerinin daha yakından izlendiği yerlerde travesti bir birey olarak bazen daha temkinli davranmak gerekebiliyor.
Keçiören travesti yaşamını anlatan sayfa, yoğun mahalle dokusu ve gündelik görünürlük arasındaki ilişkiyi ele alıyor. Benim kişisel deneyimimde Keçiören, duruşumu korumayı öğrendiğim yerlerden biri oldu. Burada duruş derken kavga etmeyi veya herkese meydan okumayı kastetmiyorum. Daha çok kendimi küçültmeden, fakat çevre koşullarını da görmezden gelmeden hareket edebilmekten söz ediyorum.
Özgüven ile dikkatsizlik aynı şey değil. Kendimi seviyor olmam, bulunduğum ortamı değerlendirmeyeceğim anlamına gelmiyor. Gideceğim güzergâhı bilmek, dönüş saatimi planlamak, telefonumu şarjlı tutmak ve gerektiğinde güvendiğim biriyle konum paylaşmak benim için korkaklık değil, hayat tecrübesidir.
Güzelliğin bu tarafı pek konuşulmaz. İnsanlar çoğu zaman hangi ruju kullandığımızı, saçımızı nasıl yaptığımızı veya ne giydiğimizi merak eder. Oysa kendimizi güvende hissetmediğimiz bir ortamda bütün bunların anlamı azalır. Benim için güzel bir hayat, yalnızca aynadaki görüntünün değil, günlük hareket alanımın da özenle kurulmasıdır.
Makyajda Yüzümü Değiştirmek Yerine Yüzümle Çalışıyorum
Makyaj konusunda yıllar içinde çok fazla deneme yaptım. İnternette gördüğüm her tekniği yüzümde uygulamaya çalıştığım dönemler oldu. Başkasında çok güzel duran yoğun kontürün bende sert bir ifade oluşturduğunu, çok açık renk kapatıcının göz çevremi aydınlatmak yerine gri gösterebildiğini ve gereğinden büyük çizilen dudakların yüz oranımı bozduğunu yaşayarak öğrendim.
Bugün yüz şeklimi değiştirmeye çalışmak yerine onunla birlikte çalışıyorum. Burnumu tamamen başka bir forma sokmak için ağır çizgiler kullanmıyorum. Elmacık kemiklerimi yüzümün doğal yapısına uygun biçimde belirginleştiriyorum. Kaşlarımı o yıl popüler olan şekle göre değil, gözlerimi ve alın yapımı dengeleyecek biçimde düzenliyorum.
Ten makyajında en önemli konu doğru renk. Boyunla tamamen farklı görünen bir fondöten ne kadar iyi uygulanırsa uygulansın doğallığı bozuyor. Bu nedenle ürünü yalnızca elimin üzerinde değil, çene hattıma yakın bir bölgede deniyorum. Alt tonumu doğru belirlemek, makyaj kalitemi kullandığım tekniklerden daha fazla geliştirdi.
Göz makyajında ise bakışımı kaldıran ve göz formumu uzatan uygulamaları seviyorum. Ancak her gün takma kirpik kullanmıyorum. Bazen iyi kıvrılmış kirpikler ve doğru uygulanmış maskara daha taze bir görünüm sağlayabiliyor. Dudaklarda ise kalemle hafif bir dengeleme yapıyor, doğal çizginin çok dışına çıkmamaya dikkat ediyorum.
En önemlisi, makyajımı farklı ışıklarda kontrol ediyorum. Banyo ışığında kusursuz görünen bir ten makyajı gün ışığında ağır durabilir. Evden çıkmadan önce pencere kenarında yüzüme bakmak, yıllardır uyguladığım en basit ama en etkili yöntemlerden biri.
Adana’nın Renkli Enerjisi ile Ankara’nın Ölçülü Zarafeti
Türkiye’de şehirlerin güzellik anlayışı üzerinde güçlü bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Ankara bana daha ölçülü, katmanlı ve işlevsel bir stil kazandırdı. Burada hava koşullarını, gün içindeki hareketi ve gidilecek ortamı hesaba katmadan hazırlanmak kolay değil. Buna karşılık daha sıcak şehirlerin insanları farklı bir renk, beden ve dışa dönüklük duygusuyla buluşturduğuna inanıyorum.
Örneğin Adana travesti yaşamı düşünüldüğünde, sıcak iklimin, canlı şehir temposunun ve güçlü bölgesel kültürün güzellik anlayışına daha parlak, enerjik ve cesur bir yorum kazandırabildiğini hissediyorum. Ankara’da kat kat giyinmeyi, soğuğa dayanıklı bir makyaj hazırlamayı ve gün boyu değişen ortamlara uyum sağlamayı öğrenirken; Adana gibi sıcak şehirlerde ten makyajının hafifliği, saçın nem ve sıcaklıkla ilişkisi, canlı renklerin kullanımı ve ferah kıyafet seçimleri daha fazla önem kazanabilir.
Bu karşılaştırmayı bir şehri diğerinden üstün görmek için yapmıyorum. Tam tersine güzelliğin yaşanılan coğrafyayla birlikte değişmesinin ne kadar ilham verici olduğunu düşünüyorum. Her şehir insana başka bir şey öğretiyor. Ankara bana dayanıklılığı ve ölçüyü öğretti. Daha sıcak şehirler ise güzelliğin neşeli, hareketli ve dışa dönük tarafını hatırlatıyor.
Güzel Hissetmenin En Sessiz Tarafı Kendine Şefkat Göstermektir
Kendimi güzel bulmadığım günler hâlâ oluyor. Uykusuz kalktığım, cildimin beklediğim gibi görünmediği, saçımın şekil almadığı veya denediğim hiçbir kıyafetin içime sinmediği zamanlar yaşıyorum. Eskiden böyle günlerde kendime çok sert davranırdım. Aynaya bakıp kusurlarımı sıralar, bütün günün kötü geçeceğine inanırdım.
Şimdi kötü bir görünüm günüyle kötü bir hayatı birbirinden ayırabiliyorum. Her gün kusursuz görünmek mümkün değil. Üstelik kusursuzluk dediğimiz şey çoğu zaman değişen standartların peşinden koşmaktan ibaret. Kendime karşı daha şefkatli olduğumda bakım yapmak da bir ceza olmaktan çıkıyor.
Cildimde bir sorun varsa onu öfkeyle kapatmaya çalışmıyorum. Saçım istediğim gibi değilse o gün daha basit bir model seçiyorum. Bedenimle ilgili rahatsızlık hissediyorsam kendimi daha kötü gösterecek sert kıyafetlere zorlamak yerine rahat ve dengeli bir kombin oluşturuyorum.
Şefkat, kendinden vazgeçmek değildir. Tam tersine insanın kendine gerçekten yardımcı olabilmesidir. Ben güzelliğin en kalıcı hâlinin bu yaklaşımda bulunduğuna inanıyorum.
Ankara’da Kurduğum Güzellik Düzeninin Temel İlkeleri
Yıllar içinde edindiğim deneyimleri düşündüğümde, güzellik rutinimi birkaç temel anlayışın yönettiğini görüyorum. Öncelikle bakımda sürekliliği, ani ve sert müdahalelerden daha değerli buluyorum. Bir ürünü birkaç gün kullanıp mucize beklemek yerine cildimin verdiği tepkiyi zaman içinde gözlemliyorum.
İkinci olarak, başkasında işe yarayan her yöntemin bende aynı sonucu vermeyeceğini kabul ediyorum. Cilt tipi, yüz şekli, saç yapısı, yaşam düzeni ve hatta yaşanılan şehir bile bakım sonuçlarını değiştirebilir. Bu nedenle sosyal medyada gördüğüm tavsiyeleri doğrudan uygulamak yerine kendi ihtiyaçlarıma göre değerlendiriyorum.
Üçüncü olarak, rahatlığın estetiğin düşmanı olmadığını biliyorum. Ayağımı yaralayan ayakkabı, nefes almamı zorlaştıran kıyafet veya cildimi rahatsız eden makyaj bana göre güzel değildir. Güzellik insanın hayatını taşınamaz hâle getirmemeli.
Dördüncü olarak, güvenliği bakım rutinimin dışında görmüyorum. Gece eve dönüşümü planlamak, bulunduğum çevreyi gözlemlemek ve güvendiğim insanlarla iletişimde kalmak da kendime gösterdiğim özenin bir parçası.
Son olarak, güzelliğimi yalnızca dışarıdan alınan onaya bağlamamaya çalışıyorum. Beğenilmek elbette hoşuma gidiyor. Güzel bir iltifat aldığımda mutlu oluyorum. Ancak kimsenin beni fark etmediği bir günde de kendimi değersiz hissetmek istemiyorum. Aynanın karşısında kurduğum ilişki, başkalarının birkaç saniyelik bakışından daha uzun ömürlü olmalı.
Sonuç: Ankara Beni Sertleştirmedi, Kendime Yaklaştırdı
Ankara’da yaşadığım yıllar boyunca hem şehirle hem de kendimle ilgili birçok fikrim değişti. Başlangıçta bu şehri soğuk, mesafeli ve renksiz buluyordum. Bugün ise onun güzelliğinin hemen görünmemesinde özel bir taraf olduğunu düşünüyorum. Ankara kendini yavaşça açıyor. Bir sokağa, bir semte veya bir insana bağlanmak zaman alıyor ama kurulan bağ çoğu zaman güçlü oluyor.
Benim güzellik yolculuğum da Ankara’ya benziyor. Kendimi bir gecede sevmedim. Bir makyaj tekniği öğrenerek bütün güvensizliklerimden kurtulmadım. Doğru kıyafeti bulduğum gün hayatımdaki bütün sorunlar çözülmedi. Fakat küçük değişimler, tekrar eden bakım alışkanlıkları, farklı semtlerde yaşadığım deneyimler ve kendime karşı daha dürüst olmayı öğrenmem zaman içinde büyük bir dönüşüm yarattı.
Artık güzelliği yalnızca yüzümde aramıyorum. Sabah kendime ayırdığım zamanda, dışarı çıkarken seçtiğim kıyafette, sokakta yürürken koruduğum duruşta, yorulduğumda dinlenmeme izin vermemde ve aynaya baktığımda kendimle kavga etmememde görüyorum.
Ankara travesti bir birey olarak bu şehirde öğrendiğim en önemli şey şu oldu: İnsan her zaman çevresinin onu anlamasını bekleyerek yaşayamaz. Bazen önce kendi içindeki sesi sakinleştirmesi, kendisine ait bir alan kurması ve kim olduğunu başkalarının bakışından bağımsız biçimde kabul etmesi gerekir.
Ben Ankara’da mükemmel olmayı değil, kendimle uyumlu olmayı öğrendim. Bence gerçek güzellik de tam olarak burada başlıyor.